Niefortunna gościna

Raz krokodyl sprosił gości.
By dać wyraz swej radości,
już od rana przywdział frak.
Jako pierwszy przybył rak.

Lecz jak długi padł już w progu.
Nic nie złamał – dzięki Bogu! –
ale potłukł się okrutnie.
Pech chciał – potknął się o lutnię.

Co też lutnia robi w progu?
Prosta sprawa! Tam gdzieś w rogu,
gdzie zazwyczaj lutnia stała,
leży rzeczy sterta cała.

Przyszedł także wół w gościnę,
lecz nie tęgą miał on minę,
gdy przypadkiem siadł na sagan.
Taki gad miał tam bałagan.

Krowa zgniotła okulary,
gdy zajęła fotel stary.
Żółw przez pokój przejść nie może,
mysz utknęła w swojej norze.

Paw się potknął o półbuta,
z sofy zsuwa się narzuta.
Wszystko tonie w bałaganie.
Jak tak można, drogi Panie?

Nie w smak wszystkim ta gościna.
Mówią: „Późna już godzina!”
i miast zażyć przyjemności,
w drzwi – jak w dym – leci tłum gości.

Krótko trwała więc biesiada,
lecz nauczka to dla gada,
bo wypada, by przykładnie
dom ogarnąć, nim ktoś wpadnie.

 

 

tekst: Agnieszka Borowiecka
ilustracja: Filip Sułkowski

1 komentarz

  1. Te wierszyki są naprawdę dobre, czyta się je z dużą przyjemnością. Rysunki – miodzio!

Dodaj odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany.